Αρχική ΚοινωνίαΒία Ύβρις

Ύβρις

από Μαργαρίτα Σπηλιοπούλου

 

Αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη ζούμε τον σύγχρονο φασισμό, οι συνεχιζόμενες εγκληματικές επιθέσεις είναι ένας παροξυσμός δολο-φονικός όπου δολοφόνοι και δολοφονημένοι είναι όλοι ουσιαστικά θύματα γιατί ο άτυπος αυτός πόλεμος όπως συμβαίνει και σε κάθε πόλεμο δημιουργεί μόνο θύματα.

Αυτός ο ευρωπαικός πόλεμος γίνεται μια αναμέτρηση ανάμεσα σε δύο πολιτισμούς σε δύο αντιλήψεις όπου οι δύο πλευρές υποστηρίζουν  ότι υπερασπίζονται τις αξίες τους.

Οι Ευρωπαίοι ζούνε με την έπαρση της πολιτισμικής ανωτερότητας και τον φόβο γιατί συνειδητοποιούν ότι αυτή η κατάσταση βάζει σε κίνδυνο την ελευθερία τους την ίδια την Δημοκρατία.

Το περιβόητο γαλλικό περιοδικό έγινε ουσιαστικά η αφορμή για να ανοίξει σε ολόκληρη την Ευρώπη ο προβληματισμός για το είναι  η ελευθερία στον σύγχρονο κόσμο.

Είναι η ελευθερία το δικαίωμα να λέμε και να κάνουμε ότι θέλουμε;

Μήπως αυτό σημαίνει ότι θέλουμε να εξουσιάζουμε, να επιβάλλουμε στους άλλους τις αδιαπραγμάτευτες δικές μας πεποιθήσεις;

Τι μας κάνει ελεύθερους; Δεν είναι η ικανότητα μας να κάνουμε ότι μας αρέσει, η ελευθερία προέρχεται από το να αντιληφθούμε τα όρια της δύναμης μας, και αυτή η αποδοχή των ορίων είναι που μας καθιστά ελεύθερους, διαφορετικά η ελευθερία μας γίνεται για τους άλλους βία, βαρβαρότητα, αναισθησία. Είναι Υβρις όπως το εννοούσαν οι αρχαίοι Έλληνες.

 

Αμοιβαίος σεβασμός

Ότι γνωρίζουμε εξαρτάται από κάτι που αγνοούμε, μια αντίληψη που γίνεται δεν αποδεκτή από την επιστήμη μπορεί να γίνει αποδεκτή από την φιλοσοφία, την ηθική , την θρησκεία.

Αγνοούμε πολύ περισσότερα απ’όσα γνωρίζουμε, όλα όσα αναφέρει η Βίβλος και το Κοράνι δεν μπορούν να αποδειχτούν ούτε και να αναιρεθούν.

Ο σεβασμός στο δικαίωμα του άλλου να τα ενστερνίζεται και να τα θεωρεί Ιερά Κείμενα είναι και πολιτικό ζήτημα, γιατί μια Δημοκρατική κοινωνία που είναι ισχυρή και πραγματική υπερβαίνει τον φανατισμό, τον δογματισμό, την αδιαλλαξία, δεν βεβηλώνει δεν επιβάλλει δηλαδή δεν απειλεί την κοινωνική ειρήνη την επιβίωση της κοινωνίας. Και δεν υπάρχει θέμα αποδοχής αλλά μόνο προστασίας των δικαιωμάτων και σεβασμού.

 

« η αλήθεια δεν υπακούει και για αυτό είναι ελεύθερη, μα ούτε επιβάλλει για αυτό είναι και είμαστε και εμείς ελεύθεροι»

 

Ο Προτεστάντης, ο Εβραίος, ο Καθολικός, ο Ορθόδοξος, ο Μουσουλμάνος, ο Βουδιστής, ο αγνωστικιστής παραδέχεται πως δεν είναι σε θέση να αποδείξει ότι έχει δίκιο και ταυτόχρονα νιώθει ανίκανος να πείσει τους άλλους, παραδέχεται δηλαδή την ανθρώπινη αδυναμία του να κατακτήσει το απόλυτο.

«το να αγαπάς την αλήθεια μέχρι τέλους σημαίνει πως αποδέχεσαι και την αμφιβολία στην οποία καταλήγεις» Αντρέ Σπόνβιλ

0 σχόλιο
0

Related Articles

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για βελτιωμένη εμπειρία πλοήγησης. Υποθέτουμε πως δεν έχετε κάποιο πρόβλημα. Παρόλα αυτά μπορείτε να αρνηθείτε οποιαδήποτε στιγμή. Αποδοχή Περισσότερα