Αρχική Παιδεία Συνέντευξη με την σοπράνο Κάτια Πάσχου

Συνέντευξη με την σοπράνο Κάτια Πάσχου

από Μαργαρίτα Σπηλιοπούλου

Τραγουδώντας τις μεγάλες Άριες

Το ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. και Μ. Θεοχαράκη σε συνεργασία με την σοπράνο Κάτια Πάσχου πραγματοποιεί το The Katia Pachou Project, είναι οι συναντήσεις της Συμμετοχικής Όπερας με την συμμετοχή λυρικών καλλιτεχνών και την ενεργή συμμετοχή του κοινού, την συνέντευξη μου παραχώρησε η δημιουργός και παρουσιάστρια του προγράμματος σοπράνο Κάτια Πάσχου.

Τι είναι το δρώμενο « συμμετοχική όπερα», πως και πότε γεννήθηκε αυτή η ιδέα;

 

H Συμμετοχική όπερα είναι ένα διαδραστικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα που ενθαρρύνει το αμύητο νεανικό και ευρύ κοινό να έρθει σε επαφή με την όπερα βιωματικά. Πρόκειται για μια ιδέα του διευθυντή του Ιδρύματος Θεοχαράκη κ. Φώτη Παπαθανασίου που μου εμπιστεύτηκε πριν από δέκα ακριβώς χρόνια και την υλοποίησα σε σχολεία, σε ενήλικες, σε συνέδρια ως και σε ασθενείς με αλσχάιμερ. Από τις πασίγνωστες άριες του Βέρντι μέχρι και ολόκληρα έργα όπως το Ελιξήριο του Έρωτα και το Ρέκβιεμ του Μότσαρτ το κοινό με τον ίδιο αυθορμητισμό πάντα και ευκολία ένωνε και ενώνει τις φωνές του με των σολίστ φεύγοντας πάντα με αυτήν την όμορφη διάθεση και ανάμνηση για το λυρικό τραγούδι.

 

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τα σχολεία τι περιλαμβάνει και που πραγματοποιείται;

 

 

Πραγματοποιείται στο Αμφιθέατρο του Ιδρύματος Θεοχαράκη αν και τώρα κινούμαστε με εξωστρέφεια και απευθυνόμαστε σε Δήμους κυρίως της Περιφέρειας καθώς εκεί σίγουρα θα υπάρχει δυνητικό κοινό που θα ήθελε να γνωρίσει την όπερα. Το πρόγραμμα για τα παιδιά υλοποιείται κάτω από την καθοδήγησή μου από μέλη της ομάδας The Katia Paschou Project. Πρόκειται για νέους καλλιτέχνες που εκπαιδεύονται με έδρα το Ίδρυμα Θεοχαράκη. Κυρίως με ασκήσεις που αφορούν την σκηνική τους παρουσία εντάσσουμε νέα μέλη ανάλογα και με τις ανάγκες του έργου μας. Φέτος παρουσιάζουμε τις «Μεγάλες Άριες της Όπερας», ένα έργο που προέκυψε μέσα από την ομάδα και εντάσσει τους μικρούς θεατές στο πλαίσιο της όπερας με χιούμορ και ευχάριστο τρόπο. Αρχικά με ένα μικρό δρώμενο μιλάμε για την όπερα και τις θεματικές της και στη συνέχεια όλοι μαζί τραγουδάμε τα πιο χαρακτηριστικά αποσπάσματα όπως La donna è mobile Libiamo, Habanera. Βέβαια έχουμε κι άλλα διαδραστικά θεατρικά παιχνίδια εμπνευσμένα από όπερες στα οποία παίρνουν μέρος τα παιδιά κατά τη διάρκεια του προγράμματος.

 

Το πρόγραμμα αυτό υλοποιείται 10 χρόνια, ως δημιουργός, εμψυχώτρια και παρουσιάστρια αυτού του βιωματικού εργαστηρίου πιστεύετε ότι ο κόσμος της όπερας μπορεί σήμερα να ενθουσιάζει και να μας εμπνέει;

Όσο υπάρχει ζωντανό το ανθρώπινο συναίσθημα η όπερα θα μιλά στις καρδιές μας. Αλλά ακόμα και αν το συναίσθημα νεκρωθεί η μουσική αυτή έχει την ιδιότητα να το αφυπνίζει όποιον πραγματικά αναζητήσει να αφυπνιστεί. Αυτή είναι η θέση μας και για αυτό συνεχίζουμε το έργο μας.

 

Είναι η όπερα ένα λαικό είδος τέχνης; τα τελευταία χρόνια γίνεται η όπερα πιο δημοφιλής στην Ελλάδα;

Είναι όντως λαϊκό το είδος όμως απευθυνόταν σε άλλο «λαϊκό κοινό». Ήταν άλλες οι αξίες και οι προσλαμβάνουσες του τότε απλού λαού και άλλες του σήμερα. Τι σχέση μπορεί να έχει ένας άνθρωπος του 1800 που δεν είχε ακόμα νιώσει θέματα στο οικολογικό του περιβάλλον με τον Έλληνα χρήστη των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης που ανά πάσα στιγμή έχει ερεθίσματα π.χ. για τον Αμαζόνιο που καίγεται. Αναφέρω ως παράδειγμα το οικολογικό θέμα γιατί η μουσική αυτή συνδέεται απόλυτα με την αρμονία της φύσης που έχουμε σαφώς διαταράξει. Για αυτό τα έργα αυτά καθώς είναι διαχρονικά, κλασικά, αφορούν το σήμερα περισσότερο από ποτέ. Ωστόσο έρχονται πολλοί σκηνοθέτες να αναπλαισιώσουν τις όπερες για να τις κάνουν πιο οικείες. Είχα κάνει και εγώ κάποιες ενέργειες προς αυτήν την κατεύθυνση που να γεφυρώνουν το χάσμα των διαφορετικών εποχών πάντα με σεβασμό στη μουσική – έτσι τουλάχιστον ήταν η πρόθεσή μου. Βέβαια υπάρχει μεγάλο φάσμα επιλογών από το «δημιουργώ γέφυρες» ως το «αλλοιώνω την αλήθεια του έργου»- υπάρχει μεγάλη ευθύνη προς τον δημιουργό που δε βρίσκεται πια στη ζωή αυτή και δεν μπορεί να μιλήσει. Γιαυτό ότι κάνω η προτεραιότητά μου είναι ο σεβασμός προς το δημιουργό του έργου, και στη μνήμη του. Πέρα όμως από αυτό, τώρα πια νιώθω όμως ότι είναι υπάρχει ανάγκη για  ακριβώς το αντίστροφο. Η συγκυρία είναι κρίσιμη και χρέως μας πια είναι να ανεβάσουμε το κοινό προς τη μουσική αυτή γιατί η μουσική αυτή όπως προείπα έχει τη δύναμη να μας συνδέει με το συναίσθημά μας και την αληθινή μας φύση. Ενδεχομένως το φάσμα των θεματικών σήμερα να μην καλύπτεται από την όπερα της προκλασικής, κλασικής και ρομαντικής περιόδου, υπάρχουν τόσοι ταλαντούχοι εν ζωή συνθέτες που μπορούν να τα καταγράψουν αφουγκραζόμενοι τις ανάγκες του σήμερα. Κι όταν είναι πραγματικά αληθινοί στη γραφή τους, χαίρουν και της ανταπόκρισης του κοινού. Με αυτό το σκεπτικό συμμετέχω και στηρίζω έργα νέων συνθετών.

 

Σας περιμένουμε στην τελική μας συναυλία στις

10 Απριλίου 2020 στις 20.30  Ίδρυμα Θεοχαράκη να γιορτάσουμε τα 10 χρόνια Συμμετοχικής Όπερας!

0 σχόλιο
0

Related Articles

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για βελτιωμένη εμπειρία πλοήγησης. Υποθέτουμε πως δεν έχετε κάποιο πρόβλημα. Παρόλα αυτά μπορείτε να αρνηθείτε οποιαδήποτε στιγμή. Αποδοχή Περισσότερα